Της Δήμητρας Καδδά

Οι θεσμοί πιέζουν την κυβέρνηση να επιταχύνει το εθνικό σχέδιο της επόμενης μέρας και αυτό θα γίνει εκ νέου σαφές όχι μόνο στο Eurogroup της προσεχούς Δευτέρας (σ.σ. που θα συνδυαστεί με σύνοδο του ESM για την Ελλάδα και με επικύρωση του μνημονίου, αλλά και κατά την κάθοδο που προγραμματίζουν στην Αθήνα για λίγες μέρες αργότερα, την 26η Φεβρουαρίου οι επικεφαλής των κλιμακίων.

Όπως έγραφε το Capital.gr αυτό που ζητούν οι δανειστές είναι το σχέδιο να προηγηθεί των αποφάσεων για το χρέος. Ουσιαστικά οι δανειστές θέλουν πριν από το Πάσχα και από τη Σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) - όταν δηλαδή θα πρέπει να αρχίσουν να λαμβάνουν χώρα πολιτικές ζυμώσεις "κορυφής" για το χρέος - να έχει οριστικοποιηθεί το εθνικό σχέδιο με τρόπο που να είναι συμβατό με τις δεσμεύσεις που έχει ήδη αναλάβει η κυβέρνηση και εκτείνονται έως το … 2060. Και να γίνει το όχημα εισόδου στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο.

Το πόσο αυστηρά θα πρέπει να υλοποιεί η ελληνική πλευρά αυτό το εθνικό σχέδιο, διαμορφώνοντας έτσι το χαλί για τη μεταμνημονιακή εποπτεία, θα αποφασιστεί αργότερα. Όταν θα φανεί αν και πόσο ισχυρές θα είναι οι παρεμβάσεις στο χρέος, ποιος θα είναι ο ρόλος του ΔΝΤ, αλλά και πώς θα συνδυαστούν όλα αυτά με το "γαλλικό κλειδί" συνυπολογισμού της πορείας του ΑΕΠ με τις παρεμβάσεις στο χρέος. 

Παρόλα αυτά, ήδη πηγές των δανειστών μιλούν για "αιρεσιμότητες" εννοώντας τη νέα γενιά από προαπαιτούμενα τα οποία θα ακολουθούν την Ελλάδα στη μετα-μνημονιακή εποπτεία. Οι 5 βασικοί άξονες των παρεμβάσεων αυτών (σ.σ. που θα συμπληρωθούν/ επιβαρυνθούν και από όποιες καθυστερήσεις της 4ης αξιολόγησης των 88 προαπαιτούμενων) περιλαμβάνουν τα δημοσιονομικής φύσεως μέτρα και αντίμετρα (σ.σ. το κοινωνικό πακέτο της κυβέρνησης), τις τράπεζες, τις ιδιωτικοποιήσεις, το δημόσιο και την λειτουργία του φοροεισπρακτικού μηχανισμού αλλά και τις παρεμβάσεις σε αγορές. Υπάρχει βεβαίως και το αναπτυξιακό πακέτο που θέλει να εντάξει η κυβέρνηση στο Εθνικό Σχέδιο. 

Όσον αφορά στο κοινωνικό πακέτο που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση ξεπερνά τα αντίμετρα που ορίστηκαν το 2017, με την κα. Έφη Αχτσιόγλου σε εκδήλωση παρουσία του Επιτρόπου Μοσκοβισί να κάνει σαφή την πρόθεση της κυβέρνησης για αυξήσεις το κατώτατο μισθό σε συνεννόηση με τους θεσμούς.

Το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το εθνικό σχέδιο εκτείνεται σε 5 άξονες:

1. Δημοσιονομικό πλαίσιο. Αναζητούνται δεσμεύσεις για τη διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων στο 3,5% του ΑΕΠ τουλάχιστον έως το 2021 και πέριξ του 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο έως το 2060, αλλά και για τη μη αναστροφή των ψηφισθέντων δημοσιονομικών μέτρων. Αρμόδιες πηγές κάνουν λόγο για φόβους που υπάρχουν στις έδρες των "θεσμών" για την πρόθεση κυβερνητικών στελεχών (η οποία έχει αρχίσει να εκφράζεται και δημοσίως) περί αναστροφής των μέτρων μετά τον Αύγουστο του 2018, αλλά και για επανεξέταση του στόχου των πρωτογενών πλεονασμάτων. Το πρώτο μεγάλο κρας τεστ θα είναι οι αποφάσεις που θα ληφθούν στην υπεραξιολόγηση του Απριλίου - Μαΐου με επόπτη το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. 

2. Τράπεζες. Οι τράπεζες και η διασφάλιση της κεφαλαιακής τους επάρκειας αποτελεί πολύ σημαντικό πεδίο με έμφαση στην μείωση των κόκκινων δανείων και στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς

3. Ιδιωτικοποιήσεις. Συνδέεται άρρηκτα με τις ανάγκες παρεμβάσεων στο χρέος και έτσι αποτελεί ένα από τα θέματα άμεσης προτεραιότητας των "θεσμών". Ήδη το Μνημόνιο προβλέπει στόχο εσόδων 1 δισ. ευρώ για το 2019 και υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές στην έκθεση βιωσιμότητας χρέους για τα επόμενα χρόνια.

4. Δημόσιο. Ζητούμενο είναι η διαφάνεια και γενικότερα η απλοποίηση των δοσοληψιών του Δημοσίου. Οι "θεσμοί" (σ.σ. αλλά και ο ίδιος ο κ. Χουλιαράκης σύμφωνα με πρόσφατη τοποθέτησή του) φοβούνται ότι ειδικά στο πλαίσιο του εκλογικού κύκλου μπορεί να γίνουν υποχωρήσεις στα συμφωνηθέντα ή να παγώσουν παρεμβάσεις που θεωρούν ότι θα επηρεάσουν και την πορεία προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας. Ζητούμενο είναι και η επιτάχυνση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. 

5. Αγορές- επαγγέλματα. Οι παρεμβάσεις σε συγκεκριμένες αγορές και σε επαγγέλματα θέλουν χρόνια για να ολοκληρωθούν με κλασικό παράδειγμα το Κτηματολόγιο, τους δασικούς χάρτες ή την απλοποίηση στην αδειοδότηση των επιχειρήσεων. "Σε πολλά πεδία καταγράφεται μικρή ή και πολύ μεγάλη πρόοδος. Αλλά επειδή το σημείο εκκίνησης ήταν χαμηλό, ο δρόμος που πρέπει να διανυθεί" ανέφερε πρόσφατα και ο επικεφαλής των "θεσμών" εκ μέρους της Κομισιόν Ντέκλαν Κοστέλο, μιλώντας στην ολλανδική Βουλή, "μπορεί να διαρκέσει 5 με 10 χρόνια".