της Tatyana Stanoyova

Αν και ο Putin δεν έχει ανακοινώσει επισήμως την υποψηφιότητά του για τις ρωσικές εκλογές του επομένου έτους, το Κρεμλίνο δουλεύει ήδη για την επανεκλογή του. Τα μονα πραγματικά ερωτήματα είναι ποιος θα είναι εναντίον του και πόσο μεγάλη θα είναι η προσέλευση.

Αλλά το να αντιμετωπίσουμε την εκστρατεία του 2018 ως προβλέψιμη και αδιάφορη, χάνουμε το πραγματικό νόημα. Η ίδια η εκστρατεία είναι μια δοκιμασία για μια νέα μορφή διακυβέρνησης της Ρωσίας μετά τον Putin. ΤΟ Κρεμλίνο ήδη ασχολείται με μια πολύ ιδιαίτερη μορφή οικοδόμησης θεσμικών οργάνων για να προετοιμάσει την αποχώρηση του Putin από τη θέση του Ρώσου προέδρου το 2024.

Μετά από την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, η φύση της δημοτικότητας του Putin (και ο τρόπος με τον οποίο βλέπει ο ίδιος των εαυτό του) έχει αλλάξει ριζικά, κάτι που έχει επίσης ενισχύσει την αντιπάθειά του προς τις εκλογές και τις εκστρατείες. Η νομιμοποίησή του για το μεγαλύτερο μέρος της τρίτης θητείας του βασίζεται περισσότερο στο πατριωτικό αίσθημα παρά σε οποιαδήποτε δημοκρατική εντολή. Ο Putin τώρα βλέπει τον εαυτό του ως μια ιστορική φιγούρα, και τις εκλογές ως μια απλή τεχνική διαδικασία. Οι δυτικές κυρώσεις και οι κρίσεις σε Συρία και Ουκρανία έχουν υποβαθμίσει περαιτέρω τη σημασία των εκλογών στο μυαλό του.

Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο στην κατανόηση του Putin. Μετά από σχεδόν 18 χρόνια στην εξουσία, βλέπει τον εαυτό του ως περισσότερο υπόλογο στην κρίση της ιστορίας παρά στις ανάγκες των ανθρώπων. Αυτή η προσέγγιση στην πολιτική σημαίνει ότι η βούληση των ανθρώπων και ο ρόλος των εκλογών) περιορίζονται περαιτέρω στη Ρωσία και δεν είναι πλέον η πηγή της νομιμότητάς του. Αντιθέτως, από τότε που ήλωσε πως η Κριμαία έχει επιστρέψει στη Ρωσία, ο Putin ήταν η πηγή της δικής του νομιμότητας.

ΟΙ αξιωματούχοι στο Κρεμλίνο έχουν επίγνωση αυτής της αλλαγής στην αντίληψη. Οι προσπάθειές τους έχουν εστιάσει στη δημιουργία μιας εκστρατείας που βλέπει τον Putin να επανεκλέγεται ως ηγέτη ιστορικής σημασίας και όχι σαν έναν που δίνει σημασία στις μικρές λεπτομέρειες της κυβέρνησης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι όλο το σύστημα θα εστιάσει στην άμβλυνση της πολιτικής ζημιάς από την απουσία ενδιαφέροντος του Putin σε θέματα όπως οι συντάξεις και η οικονομία, ενώ ο πρόεδρος ξοδεύει την επόμενη θητεία του γράφοντας ιστορία.

Αλλά το σύστημα πρέπει να κοιτάξει πέρα από τον Putin, ο οποίος είναι στενά εμπλεκόμενος με τη λήψη αποφάσεων στο μεγαλύτερο μέρος της θητείας του. Το σύστημα είναι ακόμη βαθιά εξαρτημένο από τις ιδιοτροπίες του και προκειμένου να επιβιώσει μετά την αποχώρησή του, το καθεστώς πρέπει να εστιάσει στην ενίσχυση των θεσμών έτσι ώστε να μπορεί να εργαστεί αυτόνομα και αξιόπιστα χωρίς την παρέμβαση του Putin. Αυτο πιθανώς θα καταλήξει σε ένα σύστημα που καθοδηγείται από τα συμφέροντα των τρχνοκρατών.

Οι στρατηγικοί αξιωματούχοι του Κρεμλίνου αρχίζουν να προτιμούν τη νομιμότητα έναντι της νομιμοποίησης. Ως εκ τούτου, οι προτεραιότητες του καθεστώτος μετατοπίζονται σε διαδικασίες αξιών (την ομαλή λειτουργία της κυβέρνησης) σχετικά με το δημόσιο πρόσωπο της πολιτικής, και τους πολιτικούς θεσμούς όπως οι εκλογές.

Αυτό επηρεάζουν την φύση των επερχόμενων εκλογών. Ο Putin παραδοσιακά προτιμούσε να ανακοινώνει τις προθέσεις του το τελευταίο λεπτό. Αλλά οι νέοι στρατηγικοί αξιωματούχοι στην κυβέρνηση έχουν πιέσει για πρόωρες ανακοινώσεις. "Είναι αδύνατο να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα (για το εάν ο Putin θα είναι ξανά υποψήφιος ή όχι)”, ανέφερε προσφάτως μια πηγή του Κρεμλίνου στη ρωσική εφημερίδα Kommersant, "θα φαινόταν αφύσικο”. Ο Putin θα ανακοινώσει τις προθέσεις του το Νοέμβριο και οι εκλογές θα διεξαχθούν το Μάρτιο.

Οι αξιωματούχοι και ο πρόεδρος δεν βρίσκονται στην ίδια σελίδα. Οι πρώτοι θέλουν να διεξάγεται εκστρατεία όσο το δυνατό συντομότερα για να διώξουν την αγωνία και τις εντάσεις μεταξύ των πολιτών ελίτ -κάνοντας την κατάσταση ακόμη πιο διαχειρίσιμη και προβλέψιμη. Ο Putin, ο οποίος έχει κουραστεί από το να ντύνεται δημοκράτης, ενδιαφέρεται μόνο να τελειώσει την εκστρατεία χωρίς μεγάλες απώλειες της δικής του πολιτικής θέσης.

Επιπλέον, ένα θέμα που εξακολουθεί να μην έχει λυθεί και είναι σημαντικό, είναι το εάν ο Ρώσος πρόεδρος θα κατέβει στις εκλογές ως ανεξάρτητος υποψήφιος ή ως υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος Ενωμένη Ρωσία. Τα ΜΜΕ της χώρας τον Σεπτέμβριο δημοσίευσαν ότι είναι πιο πιθανό να κατέβει ως ανεξάρτητος υποψήφιος, κάτι που απαιτεί να συγκεντρώσει μόνο 2 εκατ. υπογραφές. Αλλά αυτός που αποκάλυψε τα κρυφά μυστικά του Putin, ο διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού Echo of Moscow, Alexei Venediktov, δηλώνει ότι αυτό το ερώτημα υπόκειται σε έντονη εσωτερική συζήτηση.

Η επιλογή ίσως φανεί ασήμαντη από τη στιγμή που το αποτέλεσμα θα είναι εξίσου το ίδιο (ο Putin πρόεδρος), αλλά παρουσιάζει δύο πολύ διαφορετικές διαδρομές για το μέλλον του συστήματος που έχει κατασκευάσει. Εάν κατέβει ως ανεξάρτητος, έχει πολύ μεγαλύτερο νόημα στο πλαίσιο των τωρινών προσπαθειών να απομακρυνθεί από ένα προσωποποιημένο και πολιτικοποιημένο σύστημα, σε ένα πιο τεχνοκρατικό μοντέλο. Αλλά αυτή η κίνηση θα περιθωριοποιήσει το ρόλο του κόμματος Ενωμένη Ρωσία στη ρωσική πολιτική ζωή.

Ωστόσο, μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα, θα φαινόταν ότι προσθέτει μια ιεραποστολική αίσθηση στην εκστρατεία επανεκλογής του Putin -ένα μέσο για να δοθεί περαιτέρω έμφαση στην απομάκρυνσή του από τις πολιτικές ελίτ και στο καθεστώς του ως ιστορική προσωπικότητα, πάνω από το ξέφτισμα της πολιτικής. Θα επέτρεπε επίσης τη διεξαγωγή αναλυτικών ανακατατάξεων σε πολιτικές, κρατικές και επιχειρηματικές θέσεις στη συνέχεια.

Όπως και σε όλες τις προηγούμενες προεδρικές εκστρατείας στην εποχή Putin, η εκστρατε’ία του 2018 θα αποδειχθεί ότι αποτελεί αιχμή της εξέλιξης του σημερινού καθεστώτος. Η πρώτη εκστρατεία γεφύρωσε την απερχομενη κυβέρνηση yeltsin με τη Ρωσία του Putin. Οι εκλογές του 2004 έδωσαν στο νέο καθεστώς του Putin πλήρη νομιμοποίηση. Οι εκλογές του 2008 με τον Medvedev στο τιμόνι, έδειξαν ότι η απολυταρχία έχει και όρια, και ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το σύνταγμα. Το 2012 είδαμε ότι και οι δυνατότητες απελευθέρωσης του συστήματος έχουν τα δικά τους όρια επίσης.

Οι εκλογές του 2018 θα νομιμοποιήσουν τον Putin με έναν νέο τρόπο. Θα γίνει μια ιστορική προσωπικότητα παρά ένας δημοφιλής ηγέτης. Θα δοκιμάσει επίσης νέες έννοιες των τεχνοκρατικών μοντέλων διακυβέρνησης. Το καθεστώς θα επιχειρήσει να κάνει την κυβέρνηση αυτόνομη από την συμμετοχή του Putin σε ημερήσια βάση. Ο θεσμικός μετασχηματισμός του καθεστώτος που ξεκίνησε με την εκστρατεία αυτή, θα συνεχιστεί και μετά τις εκλογές.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegie.ru/commentary/73318